דער וועטשערע־זיץ וואס ער האלט פאר זיך

קאפיטל 1 דער ברייטער שטול

נחום האט ליב דעם שטול ביים עק פונעם וועטשערע־טיש.

ער האט פלאץ פאר זיינע עלנבויגנס און מען זעט פון דארט די פראָנט־טיר.

מיטוואך גרייט ער אן זיין פלאץ דארט איידער דער גאסט פון דער משפחה קומט אן.

הער אדלער איז אן עלטערער שכן וואס קומט עסן וועטשערע בשעת מען פאררעכט דעם פאדלאגע אין זיין קיך.

נחום לייגט א צוגאב־שטול לעבן דעם טיש און שטעלט א טעלער.

זיין אייגענער ברייטער שטול בלייבט ביים עק.

ער האט געהאלפן אנגרייטן דעם טיש. ער וויל נישט פארלירן דעם בעסטן זיץ.

קאפיטל 2 ביי דער טיר

הער אדלער קומט אן מיט א שטעקן.

טאטי נעמט אים אויף און נעמט זיין מאנטל.

נחום רוקט דעם צוגאב־שטול נענטער צום טיש.

ער איז לעבן א שמאלן דורכגאנג צווישן דעם טיש און דעם שאפע. צו זיצן דארט וועט הער אדלער דארפן זיך דרייען און זיך דורכקוועטשן הינטער דעם שטול.

נחום קוקט אויפן זיץ ביים עק.

דער וועג צו אים איז פריי.

ער האט אויסגעקליבן דעם שטול פאר פלאץ פאר די עלנבויגנס. דער זעלבער פלאץ קען זיין וויכטיג פארן גאסט צוליב אן אנדער סיבה.

קאפיטל 3 די אומריכטיגע הילף

נחום וויל כמעט צוציען הער אדלער צום שטול ביים עק.

ער שטעלט זיך אפ איידער ער רירט אים אן.

א שטעקן זאגט נישט נחום וועלכן זיץ דער גאסט וויל, אדער צי ער וויל עמעצן׳ס ארעם.

"וואלט געווען גרינגער אנצוקומען צום שטול ביים עק, אדער ווילט איר בעסער אן אנדער פלאץ?"

הער אדלער קוקט אויף די שטולן.

"ביים עק וואלט געווען גרינגער. א דאנק."

נחום רוקט זיין טעלער אויף דער אנדערער זייט.

"ווילט איר הילף מיטן שטול?"

"ביטע האלט אים פעסט."

ער טוט דאס און נישט מער.

קאפיטל 4 ווייניגער פלאץ פאר די עלנבויגנס

נחום זיצט צווישן זיין ברודער און דעם שאפע.

זיין ברודער׳ס עלנבויגן איז נאנט צו זיינעם.

ער איז פארדריסט וועגן דעם שמאלן זיץ, און דערנאך איז ער פארדריסט אויף זיך פארן זיין פארדריסט.

ער קען אויסקלייבן אוועקצוגעבן א באליבטן שטול אן הנאה האבן פון יעדן טייל דערפון.

הער אדלער זעצט זיך ביים עק און לייגט דעם שטעקן זיכער לעבן זיך, ארויס פונעם דורכגאנג.

טאטי גיט ווייטער דאס ברויט.

נחום רוקט זיין טעלער אביסל. ער קען זיך באגיין מיטן קלענערן פלאץ אן צו מאכן די וועטשערע אן אויסרוף וועגן וואס ער האט אוועקגעגעבן.

קאפיטל 5 די שיסל

ווען די זופ־שיסל קומט ארום, גרייכט נחום צו אנצוגרייטן הער אדלער׳ס פארציע פאר אים.

דערנאך כאפט ער זיך אז ער מאכט נאך א באשלוס אן א פראגע.

"ווילט איר איך זאל איבערגעבן די שיסל, אדער אנשעפן אביסל?"

"גיב זי איבער, ביטע. איך קען אליין אנשעפן."

נחום גיט זי איבער.

הער אדלער דארף נישט אז מען זאל טון יעדע געווענליכע באוועגונג פאר אים.

זיי רעדן וועגן די פאררעכטונגען אין זיין קיך און א שאפע וואס ער האט געבויט מיט יארן צוריק.

נחום האט ערווארטעט אז דער גאסט וועט דארפן הילף. ער האט נישט ערווארטעט צו הערן וועגן אריינפאסן שווערע שאפהענגלעך.

קאפיטל 6 קיין מעדאל נישט

נאך דער וועטשערע טראגט נחום די טעלערס אין קיך.

זיין ברודער זאגט: "דו האסט אוועקגעגעבן דיין געווענליכן פלאץ."

"עס איז געווען גרינגער פאר אים אנצוקומען."

נחום ווארט אז איינער זאל זאגן אז ער איז געווען באזונדערס ברייטהארציג.

קיינער זאגט עס נישט.

הער אדלער האט זיך באדאנקט פארן שטול און הנאה געהאט פון דער וועטשערע. דאס קען זיין גענוג.

נחום שווענקט אפ א לעפל.

העלפן איז נישט קיין מסחר, אין וועלכן דער צווייטער דארף באוואונדערן וויפיל דאס אוועקגעבן פונעם באליבטן זיץ האט אים געקאסט.

קאפיטל 7 מארגן׳ס טיש

הער אדלער וועט קומען צוריק פאר וועטשערע דעם קומענדיגן אוונט.

דאנערשטאג גרייט נחום אן דעם פלאץ ביים עק פאר אים און האלט דעם וועג פריי.

ווען ער קומט אן, פרעגט נחום צי דער זעלבער זיץ איז נאך גוט.

"יא, זייער גוט."

דאס מאל קלייבט נחום א פלאץ מיט אביסל מער רוים אויף דער אנדערער זייט פונעם טיש.

מאכן פלאץ פארן גאסט פארלאנגט נישט אויסצוקלייבן דעם ערגסטן זיץ פאר זיך אליין.

די משפחה גיט ארום די שיסלען, און הער אדלער הייבט אן נאך א מעשה וועגן די שווערע שאפהענגלעך.

קאפיטל 8 דער שטול ביים עק

ווען די פאררעכטונגען אין קיך זענען פארטיג, קומט הער אדלער מער נישט פאר וועטשערע.

נחום זיצט ווידער אין זיין באליבטן שטול.

ער שטרעקט אויס די עלנבויגנס, דערנאך רוקט ער איינעם צוריק כדי זיין ברודער זאל קענען דערגרייכן דאס ברויט.

דער שטול איז אנגענעם. ער קומט אים נישט ביי יעדן מאלצייט.

דעם קומענדיגן מאל וואס א גאסט קומט קען ער פרעגן וואס וועט העלפן און מאכן פלאץ וואו מען דארף.

ער קען זיך צוהערן צום ענטפער אן צו מאכן פון א מענטש א ליסטע זאכן וואס יענער קען נישט טון.

ער גיט דאס ברויט צו זיין ברודער.