דאס שטילע קול ביים טיש מיט די מאפעס

קאפיטל 1: א מאפע מיט קליינע בילדער

דער מוזעאום האט א צימער פול מיט הילצערנע זייגערס, א צימער פול מיט אלטע כלים און א טיש פול מיט פאפירענע מאפעס.

מאטי וויל די מאפע מיט די קליינע בילדער. טאטי האט אים געוויזן איינע ביים אריינגאנג. לעבן יעדן צימער איז געווען א צייכענונג פון עפעס וואס מען קען געפינען אינעווייניג.

אויפן טיש האט דער אויבערשטער הויפן נאר צימער־נעמען און נומערן.

'בעט די בילדער־מאפע,' זאגט טאטי.

מאטי קוקט אויפן מאן הינטערן טיש. דער מאן סדרט אויס צוזאמענגעלייגטע פאפירן.

מאטי'ס עלטערער ברודער יצחק טרעט צו.

מאטי טרעט צוריק.

קאפיטל 2: דער ברודער וואס העלפט

'ווילסט איך זאל פרעגן?' זאגט יצחק.

מאטי שאקלט מיטן קאפ, דערנאך האלט ער זיך אפ.

יצחק פרעגט אלץ. אין בעקעריי פרעגט ער וועלכע בולקעס זענען נאך ווארעם. ביים טיש מיט די מאנטלען פרעגט ער וואו צו לייגן א ליידיגן הענגער.

מאטי קען זייער גוט רעדן מיט יצחק. זיין קול ווערט שטיל ווען איינער אומבאקאנט קוקט אויף אים.

טאטי איילט אים נישט. 'מיר קענען שטיין דא א מאמענט.'

מאטי לייענט נאכאמאל דעם שילד אויפן טיש. מאפעס און אינפארמאציע.

דער מאן איז דארט צו ענטפערן פראגעס. דאס שטעלט נישט אפ דאס ציטערן אין מאטי'ס בויך.

קאפיטל 3: אונטערן אטעם

'האט איר די בילדער־מאפע?' שעפטשע מאטי צו יצחק.

'איך האב נישט. אבער ער האט אפשר יא.'

מאטי גיט זיין ברודער א בליק פון דער זייט.

יצחק שמייכלט. 'דאס האט געקלונגען קלאר. פרוביר עס מיטן פנים צום טיש.'

מאטי האלט די פשוטע מאפע אזוי שטארק אז איין ווינקל בייגט זיך.

ער לאזט לויזער די האנט און גלייכט אויס דעם ווינקל אויף זיין מאנטל.

דערנאך טרעט ער פאראויס.

'האט איר די בילדער־מאפע?'

דער מאן קוקט אויף. 'די אויבערשטע צימערן זענען אויף דער אנדערער זייט.'

קאפיטל 4: נישט פונקט דער ענטפער

מאטי דרייט איבער די פשוטע מאפע. נאך נעמען. נאך נומערן. קיין קליינע בילדער נישט.

ער קען עס נעמען און אוועקגיין. אפשר וועט עס דעם מאן שטערן אויב ער פרעגט צוויי מאל.

יצחק ווארט לעבן אים אן רעדן.

מאטי קוקט אויף טאטי. טאטי ווייזט צו דער מאפע אין זיין האנט.

מאטי לייגט עס אויפן טיש.

'איך מיין די מאפע מיט צייכענונגען לעבן די צימערן. איז דא אזא איינע?'

דער מאן רוקט אין א זייט זיינע צוזאמענגעלייגטע פאפירן.

'אה, די בילדער־מאפע פאר קינדער. יא. איך האב געמיינט דו פרעגסט וואו די אויבערשטע צימערן זענען.'

קאפיטל 5: דער אונטערשטער פאליצע

דער מאן שטרעקט די האנט צו א פאליצע אונטערן טיש און נעמט ארויס א דינעם הויפן.

אויף דער ערשטער זייט איז א הילצערנער זייגער מיט א ציפערבלאט ווי יענער אין ערשטן צימער.

'די?'

מאטי שאקלט מיטן קאפ. 'יא, א דאנק.'

'גערן. די זייגערס זענען גלייך פאראויס.'

מאטי טראגט די מאפע אוועק פונעם טיש. ער האט נישט גערעדט זייער הויך. זיינע קניען האבן זיך די גאנצע צייט געשפירט מאדנע.

דאך האט דער מאן פארשטאנען די צווייטע פראגע, און מאטי האט די מאפע וואס ער וויל.

יצחק ווייזט אויף א קליינע צייכענונג פון א האנט־בויער.

'דו קענסט דאס געפינען פאר מיר.'

קאפיטל 6: א זייגער אן ווייזערס

אינעם זייגער־צימער געפינט מאטי א זייגער־קעסטל אן קיין ווייזערס אויפן ציפערבלאט.

דאס קליינע בילד אויף דער מאפע האט ווייזערס.

ער קוקט גוט אויפן קעסטל. קיין ווייזערס באהאלטן אין דער זייט. קיין ווייזערס אונטן.

א מוזעאום־וועגווייזער שטייט לעבן דעם טיר.

מאטי טרעט צוויי טריט צו אים און קומט דערנאך צוריק נעמען טאטי.

'קענסטו שטיין לעבן מיר? איך וויל פרעגן וועגן דעם זייגער.'

'יא.'

דער וועגווייזער בייגט זיך אביסל כדי ער זאל קענען הערן.

מאטי ווייזט. 'פארוואס האט יענער זייגער נישט קיין ווייזערס?'

קאפיטל 7: וואס מען האט אראפגענומען

דער וועגווייזער דערקלערט אז מען האט אראפגענומען די ווייזערס בשעת מען פארריכט א חלק פונעם זייגער.

'עס וועט ווידער אויסזען ווי דיין בילד ווען מען לייגט זיי צוריק.'

מאטי באדאנקט זיך.

יצחק קומט צו זיי מיט א פראגע וועגן דעם גרעסטן זייגער. דאס מאל דארף מאטי אים נישט אז ער זאל קודם פרעגן.

פארן אוועקגיין עפנט מאטי נאך איין מאל די בילדער־מאפע. דער געבויגענער ווינקל איז נאך אלץ געבויגן.

עס געפעלט אים אזוי. ער ווייסט פונקט וואס ער האט געהאלטן ווען ער האט געפרעגט זיין ערשטע פראגע.