דער איינגעבויגענער ווינקל פונעם אויסשטעלונג־קארטל

קאפיטל 1 דאס לעצטע קארטל

רבקה טראגט דאס לעצטע קארטל צו דער אויסשטעלונג אין קלאס.

איר בית יעקב־קלאס האט א גאנצע וואך געארבעט אויף א אויסשטעלונג וועגן ווי פלאנצן וואקסן. יעדע גרופע האט געצייכנט איין שטאפל און געשריבן א קורצע ערקלערונג.

רבקה׳ס גרופע האט געצייכנט די ווארצלען.

ווען זי ציט ארויס זייער קארטל פון דער מאפע, כאפט זיך דער אויבערשטער ווינקל אינעם ראנד.

ער בויגט זיך פאראויס.

זי ציט אים ארויס און זעט א שארפן קנייטש איבערן בילד.

איצט האט זייער פלייסיגע צייכענונג א פעלער וואס יעדער וועט זען.

קאפיטל 2 אנהייבן פון דאס ניי

רבקה לייגט דאס קארטל אויף א טיש.

די ווארצלען זענען נאך קלאר. די ערקלערונג איז נישט געשעדיגט.

זי קען נאר קוקן אויפן איינגעבויגענעם ווינקל.

"מיר דארפן עס איבערמאכן," זאגט זי צו איר גרופע.

"דאס גאנצע קארטל?" פרעגט חני.

"עס וועט נישט אויסזען גוט לעבן די אנדערע."

זיי האבן נישט קיין צווייטע צייכענונג פון די ווארצלען. אנהייבן פון דאס ניי מיינט בארגן נאך קארטאן, קאפירן דאס בילד און בעטן די מיידלעך נאכאמאל צו שרייבן די ערקלערונג.

רבקה גרייכט נאך א ליידיקן בלאט.

קאפיטל 3 פארן ליידיקן בלאט

חני לייגט א פינגער לעבן דעם קנייטש.

"קענען מיר קודם פרעגן מרת שטערן?"

רבקה וויל פאררעכטן דעם פעלער איידער די לערערין זעט אים.

די לערערין באשליסט ווי מען וועט אויפהענגען די קארטלעך. אפשר ווייסט זי צי דער געשעדיגטער טייל שטערט.

רבקה טראגט דאס קארטל צו איר.

"איך האב איינגעבויגן דעם ווינקל ביים ארויסנעמען. איך האב געמיינט מיר דארפן אנהייבן פון דאס ניי."

מרת שטערן קוקט אויפן בילד, די ווערטער און דעם קנייטש.

"מען קען לייענען די ארבעט. לאמיר זען וועלכע פאררעכטונג פאסט צום אויפהענגען."

קאפיטל 4 דאס אונטערבלאט

מען לייגט די קארטלעך אויף גרעסערע גרינע אונטערבלעטער.

מרת שטערן ווייזט רבקה וואו דער געשעדיגטער ווינקל וועט ליגן.

זיי קענען אים מילד אויסגלאטן און אונטערשטיצן פון הינטן. זיי דארפן נישט שניידן דורך די ווארצלען אדער צודעקן די ערקלערונג.

רבקה בעט חני צו האלטן דאס אונטערבלאט שטיל בשעת זי שטעלט דאס קארטל אויפן פלאץ.

זי נוצט דעם קליינעם שטיקל קלעב־בענד אויף דער הינטערזייט, ווי די לערערין האט פארגעשלאגן.

דער קנייטש איז נישט פארשוואונדן.

דאס קארטל ליגט גענוג פלאך צום אויפהענגען, און די גאנצע ארבעט פון דער גרופע בלייבט זעבאר.

קאפיטל 5 איין קארטל, נישט יעדעס קארטל

רבקה טרעט צוריק.

דער פארראכטענער ווינקל כאפט נאך אלץ איר בליק.

זי טראכט צו אפשניידן די רענדער פון יעדע גרופע׳ס קארטל, כדי זיי זאלן אלע שטימען גענוי.

דאס וועט טוישן די ארבעט פון אנדערע מיידלעך און קען שניידן צו נאנט צו זייערע בילדער.

זי האט רשות צו פאררעכטן דאס קארטל מיט דער לערערין, נישט צו איבערמאכן די גאנצע אויסשטעלונג.

זי לייגט אראפ די שער.

חני לייענט די ערקלערונג אויפן קול צו זען צי זי איז נאך קלאר.

זי איז.

זיי טראגן דאס קארטל מיטן אונטערבלאט צו זיין פלאץ.

קאפיטל 6 די באזוכערין׳ס פראגע

צומארגנס קומט אן אנדערע קלאס קוקן אויף דער אויסשטעלונג.

איין מיידל שטעלט זיך אפ ביי די ווארצלען.

"איז דאס קליינע צייכענונג א נייע ווארצל?"

חני ערקלערט אז דאס איז א ווארצל־האר וואס נעמט אריין וואסער.

רבקה קוקט אויפן אויבערשטן ווינקל. די באזוכערין האט נישט געפרעגט וועגן אים.

דאס באווייזט נישט אז קיינער וועט קיינמאל נישט באמערקן דעם קנייטש.

עס ווייזט אז דאס קארטל קען נאך טון די ארבעט פאר וואס מען האט עס געמאכט.

די צייכענונג ברענגט א פראגע וועגן פלאנצן, נישט א בקשה איבערצואנהייבן.

קאפיטל 7 עס אוועקלייגן

ווען מען נעמט אראפ די אויסשטעלונג, העלפט רבקה פארזיכטיג אראפנעמען די קארטלעך.

זייער ווארצל־קארטל האט נאך זיין גרינעם אונטערבלאט און די קליינע פאררעכטונג.

זי לייגט עס אין א ברייטערע מאפע, כדי דער ווינקל זאל זיך נישט ווידער אנכאפן.

"מיר האלטן עס?" פרעגט חני.

"יא. דאס בילד און די ערקלערונג זענען גוט."

רבקה קוקט נאך די אנדערע קארטלעך איידער זי לייגט זיי איינס אויפן צווייטן. זי זאגט נישט צו אז זיי וועלן זיך קיינמאל נישט איינבויגן.

זי מאכט גענוג פלאץ אין דער מאפע און טראגט זי פלאך.

עס איז דא א נוצלעכע זאך וואס זי קען טוישן אין דער וועג ווי זי באהאנדלט די ארבעט.

קאפיטל 8 א פלאץ פארן קנייטש

א וואך שפעטער נוצט מרת שטערן דאס ווארצל־קארטל אין א שיעור.

רבקה קען נאך געפינען דעם קנייטש פון איר זיץ.

זי קען אויך זען די ווארצלען און לייענען יעדעס ווארט.

דאס קארטל איז נישט גאנץ פערפעקט. עס איז נישט געווארן ווערטלאז.

איר גרופע האט געהאלטן א וואך׳ס ארבעט, געמאכט א קליינע פאררעכטונג און נישט געשניטן אין קיינעם׳ס אנדערן בילד.

ווען די לערערין לייגט עס אוועק, ברענגט רבקה די ברייטערע מאפע.

דאס מאל גליטשט דער ווינקל אריין אן זיך אנצוכאפן.