בילד קומט בקרוב

אסתרס ערשטע טאשנגעלט

עלטער 6-9 | א מעשה און 9 אקטיוויטעטן

אויף אסתרס אכטן געבורטסטאג גיט טאטי איר א קליינעם גרינעם קאנווערט.

"וואס איז דאס?"

"עפן עס."

אינעווייניג זענען פיר דאלאר־באנקנאטן. אסתר קוקט דערויף. "ס׳איז געלט!"

"דאס איז דיין טאשנגעלט. יעדע וואך וועסטו באקומען פיר דאלאר. דו קענסט באשליסן וואס צו טון דערמיט."

אסתרס אויגן גלאנצן. זי קען כמעט נישט גלייבן. פיר גאנצע דאלאר. זי קען קויפן אלעס!

דעם אנדערן טאג גייט זי אין דער ווינקל־געשעפט מיט איר חברטע חנה. די פאליצעס זענען פול מיט קאלירטע צוקערלעך, קלעבעדיגע שפילצייג און קליינע גומעס אין דער פארעם פון חיות. זי נעמט א פעקל קיי־גומי, א רעגנבויגן־לעקערל און א גלאנציגן העפט. דער העפט קאסט צוויי דאלאר. די קיי־גומי קאסט איינס. דאס לעקערל קאסט איינס.

זי באצאלט, גייט אהיים און קייט די גומי אויפן פארטש. אין א שעה איז די גומי שוין אוועק. ביזן נאכטמאל איז דאס לעקערל פארטיג.

מיטוואך קוקט זי אויפן העפט. ער איז שיין, אבער זי דארף אים נישט.

די קומענדיגע וואך, ווען זי באקומט דאס נייע טאשנגעלט, זעט זי א ליאַלקע אין דער שפילצייג־געשעפטס פענסטער. זי וויל זי זייער שטארק. זי קאסט פופצן דאלאר.

"איך האב נישט גענוג," זאגט זי טאטי.

"וויפיל האסטו?"

"פיר."

"וויפיל וואכן וועט נעמען ביז דו האסט פופצן?"

זי ציילט אויף די פינגער. "פיר וואכן. כמעט."

"דאס איז א לאנגע צייט. ווילסטו ווארטן?"

אסתר קרימט דאס פנים. צוקערלעך זענען שנעל. די ליאַלקע איז ווייט. אבער זי וויל די ליאַלקע אזוי שטארק.

טאטי ווייזט איר א וועג. ער נעמט דריי קאנווערטן און שרייבט אויף יעדן איין ווארט: אויסגעבן. שפארן. געבן.

"אזוי ארבעט עס. יעדע וואך, ווען דו באקומסט דיינע פיר דאלאר, לייג אביסל אין יעדן קאנווערט. איין דאלאר אין געבן, פאר צדקה. צוויי דאלאר אין שפארן. איין דאלאר אין אויסגעבן."

"פאר וואס איז געבן?"

"צו העלפן אנדערע מענטשן. ס׳איז א מצוה. און עס שפירט זיך זייער גוט."

אסתר באשליסט עס צו פרובירן. יענע וואך לייגט זי איין דאלאר אינעם קאנווערט פון געבן. זי לייגט צוויי אין שפארן. מיטן לעצטן דאלאר קויפט זי א קליין פעקל סטיקערס.

ביי דער פערטער וואך האט זי אכט דאלאר געשפארט. ביי דער אכטער, זעכצן.

"איך קען קויפן די ליאַלקע!" זאגט זי און היפט אויף און אראפ.

זי גייט אין דער שפילצייג־געשעפט מיט טאטי. זי ציילט אויס דאס געלט, איין באנקנאט נאך דער אנדערער, און גיט עס אפ. די ליאַלקע איז אירס.

אויפן וועג אהיים באמערקט זי איר קאנווערט פון געבן. עס זענען יעצט אכט דאלאר דערין. זי איז געווען אזוי פארנומען מיט שפארן, אז זי האט כמעט פארגעסן.

"וואס טו איך דערמיט?" פרעגט זי.

"וואס וואלסטו געוואלט טון?"

זי טראכט. אין שולס פארצימער איז דא א צדקה־קעסטל פאר א שול פאר קינדער וואס קענען נישט הערן. אסתר לייגט דאס געלט אריין אינעם שפאלט, איין באנקנאט נאך דער אנדערער.

"דאס האט זיך זייער גוט געשפירט," זאגט זי איר פאטער. "נאך בעסער ווי די ליאַלקע."

"ביידע שפירן זיך גוט," זאגט טאטי. "דאס איז דער סוד פון געלט. אביסל פאר יעצט, אביסל פאר שפעטער און אביסל פאר אנדערע."

יענעם פרייטאג קומט זי צום טיש מיט איר ליאַלקע. דער קאנווערט מיטן ווארט אויסגעבן איז כמעט ליידיג, אבער דער קאנווערט פון שפארן וואקסט ווידער. און אינעם קאנווערט פון געבן ווארט איין דאלאר אויף דער קומענדיגער גוטער צוועק.